condition or authority of the master of a house, or of the chief of a tribe;
feudality.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | տանուտէրութիւն | տանուտէրութիւնք |
| accusatif | տանուտէրութիւն | տանուտէրութիւնս |
| génitif | տանուտէրութեան | տանուտէրութեանց |
| locatif | տանուտէրութեան | տանուտէրութիւնս |
| datif | տանուտէրութեան | տանուտէրութեանց |
| ablatif | տանուտէրութենէ | տանուտէրութեանց |
| instrumental | տանուտէրութեամբ | տանուտէրութեամբք |